Ergernissen (zoals gedeeld door velen, zoals geuit door weinigen)
Een tijd geleden plaatste Thierry Van Roy, die ik heb leren kennen in mijn periode bij de NSV!, op zijn weblog zijn “definitieve antwoord” aan de Vlaamse Beweging. Links en rechts werd er wat mee gelachen, althans in het openbaar. Sommigen zagen het als de kritiek van een idioot die geen echte nationalist was of hadden andere, minder flatterende, opmerkingen. Voor diegenen die er lacherig over deden, gelieve niet te denken dat ik die mening ook toegedaan ben. Althans toch niet de mening dat men lacherig moest doen over de tekst. Thierry heeft immers overschotten van gelijk.
Grif toegegeven zijn er uiteraard mensen die veel langer dan mij bezig zijn met een engagement in de Vlaamse Beweging. Dat neemt echter niet weg dat ook zij fout kunnen zijn. Ook ondergetekende is een paar zaken grondig beu, zaken die ondertussen de restanten van de energie die ik nog kan opbrengen om deel te nemen aan activiteiten allerhande opzuigen. De eindeloze discussies die nergens over gaan en de keikoppen die uit een compleet misplaatste trots niet kunnen toegeven dat zij over een bepaald willekeurig onderwerp fout zijn, zorgen ervoor dat wijlen Ivan Mertens (oud-voorzitter VVB en stichter Vlaanderen Vlagt) gelijk krijgt met zijn uitspraak, al bedoelde hij het anders; “Streven naarr een onafhankelijk Vlaanderen is niet leuk, het is hard en noest werken”. Vaak wordt een compleet cultuurcentristisch beeld aangehangen waarbij, mijn uitspraak vat volgens sommigen het geheel goed samen; het eigen individu het centrum van de wereld is, het dorp de wereld en alles daarbuiten intergalactisch denken. Als er dan toch nog aan “intergalactisch denken” wordt gedaan, dan is dat vaak ook zonder enig opzoeken van achtergrondinformatie of zoeken naar het verhaal achter de mediapresentatie. Ongeveer zoals men bij de pers werkt dus (cfr. VRT en de berichtgeving over Ron Paul). Graag, nu ja, wens ik hieronder dan ook de top van mijn bedenkingen (lees: frustraties) over de huidige stand van de Vlaamse Beweging uit te spreken:
De discussie heidendom vs christendom is NIET relevant
De discussie die hierboven vermeld staat, zal voor buitenstaanders compleet vreemd overkomen. Aan mensen binnen de Vlaamse Beweging heb ik reeds meerdere keren moeten uitleggen dat er mensen zijn die dit soort discussies effectief ernstig nemen. Maar voor mezelf is het bijna standaard dat ik deze discussie op z’n minst maandelijks moet voeren. Telkens keren dezelfde argumenten terug, telkens zie ik dezelfde gaten in de redenering optreden en telkens opnieuw heb ik het gevoel dat ik tegen muren spreek (op enkelingen na). Laat me beginnen met in deze discussie een onderscheid te maken.
Enerzijds heb je de traditionele heidenen. Deze mensen zijn de geestelijke nazaten van wat men de volkskatholieken zou noemen in andere tijden. Zij houden zich bezig met zingeving door waarde te hechten aan hun voorvaderen, plaatsen archetypes centraal als voorbeelden voor hun leven, maar houden zich ver van de theologische discussies omdat zij nu eenmaal bezig zijn met zingeving en niet met discussiëren over wie wel en niet gelijk heeft. Dat zij een heidense visie aanhangen, is volledig de schuld van het falen van de Kerk en van het onderwijs. De archetypes van Goden die deze mensen aanhangen vindt men immers in het katholicisme terug in de heiligenverering (en niet -aanbidding) en de waardehechting aan de voorvaderen vindt men terug in dagen als Allerheiligen. Voor deze mensen hun visie heb ik niets dan respect, ik kan mij bij hen enkel excuseren, als lid van de kerkgemeenschap, dat mijn Kerk hen in de steek heeft gelaten. Al, ik zal daar niet flauw om doen, hoop ik nog altijd dat zij terugkeren naar de Kerk. Maar hun mening respecteer ik nog wel.
Anderzijds heb je de “heidenen”. Zij noemen zich heidenen, maar zijn eigenlijk atheïsten en noemen zich heidenen om een etnocentrisme aan te hangen waarbij de eigen volksgemeenschap centraal staat (met allerlei theorieën, de ene al wat “minder doordacht” *kuch kuch* over de eigenheid van die volksgemeenschap). Standaard opmerkingen, die volgens hen onder de noemer “argumenten” vallen, zijn de volgende; “het christendom is een woestijngodsdienst” en [dwaze opmerking over het feit dat Christus een jood was]. Mijn favoriet is echter het volgende verloop van een discussie: “Het christendom heeft niets te maken met de Europese cultuur, het heidendom wel! Het christendom heeft gewoon alle heidense gebruiken en denkbeelden gestolen en die christelijk genoemd!”, waarop vervolgens de vraag komt: “Dus het christendom zit vol met gebruiken en denkbeelden uit Europa?”, waarop een opmerking volgt die neerkomt op “Het christendom is een woestijngodsdienst en dus niet Europees!” Graag zou ik dan beginnen over de theologische geschiedenis van de kerk, bijvoorbeeld het concilie van Nicea of dat van Trende, maar die kennis ontbreek aan de andere kant en wordt dan, uiteraard, ook weggeveegd als zijnde irrelevant want “woestijngodsdienst”…
Een onafhankelijk Vlaanderen is geen doel, maar een middel
Doorheen de jaren heb ik mij altijd consequent volksnationalist genoemd. Redenerende dat het primaat van de natievorming bij de volksgemeenschap zelf ligt en niet bij de staat die moet gaan bepalen wat een volk is. Een staat is immers maar een middel om een volksgemeenschap te ondersteunen in het nemen van collectieve beslissingen en moet de praktische arm zijn van een gemeenschap die zichzelf bestuurt. In andere woorden: de volksgemeenschap bestuurt zich via de staat, zonder mij uit te spreken over de vorm van die staat (dat is een andere discussie). De Belgische staat is echter een negatief gegeven voor de “Vlamingen” (zie volgend punt voor mijn opmerking over “Vlamingen”) aangezien het hen dwingt tot bepaalde beslissingen, al is een heel groot deel ook te danken aan de mosselmentaliteit van de Vlaamse politici zelf. Indien men wil weten wat hegemonie betekent, dan moet men maar kijken naar de federale meerderheid. Ik moet echter vaak horen dat de Vlaamse onafhankelijkheid het einddoel is want onafhankelijkheid is alles. Wanneer ik dan opmerk dat onafhankelijkheid meer is dan een grens wat dikker te trekken en een vlaggetje te veranderen, dan ben ik uiteraard een volksverrader/mei68′er met zelfhaat/belgicist/…. (in te vullen naargelang uw opvoeding u voorschrijft).
Een onafhankelijk Vlaanderen als in “een Vlaamse regering met een volheid van bevoegdheden zoals een erkende Europese staat in de VN heeft” lost amper iets op. Wat ik graag wil weten van die staatsfetisjisten is het volgende: wat is de houding van dat onafhankelijke Vlaanderen naar de NAVO, het IMF, de WTO, de VN, internationale conventies, de EU, e tc…? Ook daar ken ik het standaardantwoord al: “Dat zien we na de onafhankelijkheid”. Beste mensen, dat is geen antwoord. Wanneer ik wil weten wat we gaan doen met het statuutverschil tussen arbeiders en bedienden, dan is dat een vraag voor “na de Vlaamse onafhankelijkheid”. Als ik dan toch blijf doorvragen, doorzagen en -neuten volgens sommigen, dan is het antwoord dat ze die naar elkaar moeten laten groeien. “Zaag en neut” ik dan toch verder, tot grote ergernis van de andere kant die mij ondertussen ook een muggenzifter noemen en verwijten kritiek te geven om kritiek te geven, dan is het antwoord, u raad het al, voor “na een onafhankelijk Vlaanderen”.
Er is geen enkele historische basis om te spreken over een Vlaams volk
Met dit stuk alleen al ga ik bij sommigen de status van volksverrader, misschien zelfs belgicist, zeker verdienen. Hier gaan we dan: er is geen enkele historische basis voor het Vlaamse volk. “De Leeuw van Vlaanderen” (1838) is een boek geschreven in opdracht van de Belgische staat, tevens betaald door diezelfde staat, en geschreven door de belgicist Hendrik Conscience die in zijn later werk “De geschiedenis van België” (1845) net niet letterlijk zegt dat zijn roman uit 1838 onzin was. Graag ga ik nog wat verder: de Guldensporenslag van 1302 was een grotendeels feodaal conflict waarbij ik, puur juridisch gezien, de Franse koning gelijk geef. Ook was er ook absoluut geen eensgezindheid in het gebied dat we nu Vlaanderen, of zelfs België, noemen. Uit het huidige Wallonië kwamen mannen meestrijden om de Vlamingen te ondersteunen, de huidige Limburgers deden een poging maar liepen onderweg verloren en Brabant moeide zich liever niet in het ganse gedoe. De eerste opstoot van een embyronaal nationaal bewustzijn in de Lage Landen vond plaats op 26 juli met de Unie van Utrecht waarbij katholieken en protestanten samen de Plakkaat van Verlatingen uitvaardigden waarmee zij zich, volgens de regels van het feodale recht, hun leenheer Filips II afvielen omdat hij hun lokale rechten niet respecteerden. Deze eenheid was daarvoor trouwens al van hogeraf bevestigd door de Pragmatische Sanctie van Karel V die de Nederlanden één en ondeelbaar in het geval van erfenissen verklaarde.
Maar kom niet af met de notie van een Vlaamsch volk, eensgezind en verenigd doorheen de eeuwen, want dat is een Belgische uitvinding in het beleid om de orangistische gevoelens te breken na 1830. Een beleid dat onder andere z’n praktische uitvoering vond in “De Leeuw van Vlaanderen” van Hendrik Conscience. Wanneer ik spreek over Vlamingen, dan is dat een kortere vorm van Zuid-Nederlanders.
“Wij zuipen en vreten Vlaanderen vrij”
Persoonlijk ben ik een bourgondiër en hou ik van de geneugten des levens in een beperkte mate. Volksdansen is leuk en een sociale bijeenkomst om met mensen te babbelen is ook leuk. Gelieve mij echter niet te vertellen dat die bijeenkomsten ook maar enige politieke relevantie hebben. Vlaanderen zal niet onafhankelijk worden door een wedstrijd lever-uitzetten te houden aan de toog. Persoonlijk heb ik niets tegen een avondje stevig doorgaan, maar zangavond dertienduizendhonderd waar men straalbezopen buitenwaggelt zal Vlaanderen geen millimeter dichter brengen. Ik ben ook student geweest en weet hoe leuk dat kan zijn. Maar dat was een periode in mijn leven van beperkte duur die overgaat. Althans bij mij toch… ‘t Is maar dat u het weet, maar dat ik geen druppel alcohol meer drink heeft hier zijn wortel. We kunnen uiteraard nog eens een kippenslag organiseren en bij een evenement twaalf gratis vaten schenken. Dan komt er inderdaad volk af. Eens zien hoeveel mensen er vervolgens bij acties staan of wanneer het er op aan komt.
Het Vlaams-Nationaal Zangfeest heeft zijn charme. Ondertussen ben ik het ook compleet beu gezien en gehoord. Ook dit jaar zal u mij ook weer de ganse tijd vinden achter de stand van een organisatie met een boek om mij bezig te houden tijdens het gezang. De IJzerwake, de hoogmis van de Vlaamse Beweging, heb ik ondertussen ook gezien. Ook dit jaar zal u mij ook weer de ganse tijd achter de stand van etc… Ik zal u echter nu de inhoud van die evenementen geven: “Vlaanderen wordt bedrogen! [...] België moet kapot [...] Onafhankelijk Vlaanderen in een Europa der volkeren [...] De Vlaamse Rand [...] Brussel Vlaams [...] Ze zullen hem niet temmen [...] Mijn schild ende betroue [...] Uit die blau van onse hemel” Willen de mensen die groot belang hechten aan zangavonden trouwens eindelijk eens onthouden dat in het Afrikaans volgende lettercombinatie in een woord: “oo” zoals in “oor ons eeuwige gebergte” een oe-klank is, zoals in “oer ons eeuwige gebergte”.
Andere ergernissen
- Etnocentrisme: de opmerking dat de Walen Romanen zijn en de Vlamingen Germanen heeft niet de minste waarde in een actueel politiek debat. GEEN WAARDE OP GEEN ENKELE MANIER! Voor historici en antropologen is dit relevant, voor politieke militanten niet.
- “Alle makakken buiten”: remigratie zal maar tot op een bepaalde hoogte werken in de mate dat de landen van herkomst meer te bieden hebben dan wij. Seculiere Turken zullen echter niet terug naar Turkije gaan omdat de AKP dat land in snelle mate herislamiseert. Marokkanen zijn niet geneigd terug te gaan naar hun land van herkomst aangezien de welvaart hier veel groter is.
- “Agenten op elke hoek van de straat!”: veel plezier met uw politiestaat, maar hier ga ik toch passen. Het lost niets op aangezien de fout zicht bij de rechterlijke en uitvoerende macht, namelijk het beleid.
- “En dan is die nog samen met een vreemde!” Relaties tussen een Vlaming en iemand van vreemde origine zijn voor sommigen volledig uit den boze. Hun kinderen zijn dan volgens sommigen ook vreemden. Graag zou ik hebben dat men dit minderwaardigheidscomplex volledig laat vallen. De vier S’en van Riehl om een volk te bepalen hebben hun tijd gehad, de verbeelde gemeenschap van Anderson is véél relevanter. Wanneer morgen een Vlaming met een Marokkaanse (of omgekeerd) een relatie heeft en daar komen kinderen uit, dan zijn die kinderen 100% Vlamingen voor mij. En ja, dat telt ook voor Afrikanen, Oost-Aziaten of andere delen van de wereld.
- “De islam is een bedreiging!” De islam is inderdaad een bedreiging voor mensen die denken dat atheïsme de mensheid zal redden. En de islam is inderdaad een bedreiging voor zij die denken dat onze cultuur niet sterk genoeg is. Ik geef het u op een blaadje, indien Europa nog steeds diep christelijk was, was het migratieprobleem absoluut minimaal. De toevloed van migranten, de massamigratie is een probleem ja. Maar dat is evenveel een probleem wanneer we het hebben over islamitische Tsjetsjenen als over diepgelovige katholieke Polen of Congolezen die elke zondag in de Kerk zitten en véél meer verbonden zijn met hun culturele wortels dan de gemiddelde Vlaming.
Ben ik tegen de islam? Enkel in dezelfde mate dat ik tegen alle andere niet-katholieke overtuigingen ben omdat ik overtuigd katholiek ben en van de mening ben dat dat het ware geloof is. Ben ik tegen de radicale islam? Uiteraard, net zoals ik tegen die gekke reborn christians (VSA) ben en tegen radicale thalmoedisten ben die over mijn geloof dingen zeggen die ik, uit fatsoen, liever niet herhaal.
- “Die vreemdelingen moeten zich aanpassen of opkrassen!” In de kern is dat waar. Indien men naar een bepaalde streek gaat, dan dient men zich aan te passen aan de gebruiken van de streek. Ik zal u echter het probleem geven dat men hier heeft met migranten; criminaliteit en zichtbaarheid. Dat eerste is laksheid van de politici die een anti-discriminatiebeleid voeren dat de situatie enkel nog maar erger maakt door overal racisme te zien. Maar dat tweede is nu eenmaal een feit dat men niet snel kan wegwerken. Men maakt zich druk in de geconcentreerde aanwezigheid van vreemdelingen omdat het eigen is aan de mens om zich thuis te voelen in zijn eigen land. En dat is normaal. Maar kom niet zeggen dat ze niet aangepast zijn. Zelf ben ik woonachtig in oud Borgerhout, mijn stamcafé ligt in de “oorlogszone” Antwerpen-Noord. Er zijn stukken in Vlaanderen waar de criminaliteit met vreemdelingen volledig de spuigaten uitloopt en mensen weggepest worden. Maar graag geef ik u dit verhaal mee. Toen een bejaarde man een Marokkaanse inbreker neerstak, verscheen in de krant dat er rel was tussen die jongerenbende en de buurtbewoners. Die jongerenbende moeten ze gewoon keihard aanpakken zonder enige genade en eens in een Marokkaanse cel steken. Maar die buurtbewoners waren zelf vaak Marokkanen die dat krapuul niet meer willen, die willen dat de politie optreedt. Mijn opmerking over die Marokkaanse cel is ook een opmerking die men hier bij die Marokkanen hoort.
En laten we eerlijk zijn. Die vreemdelingen luisteren naar westerse muziek, hebben hier winkels en doen zaken met iedereen, zijn kwaad omdat ze vinden dat ze politiek gezien niet genoeg aan bod komen, maken rel omdat een Europese club wint of verliest en frauderen wanneer de fiscale of sociale inspectie langskomt in hun zaken. Dat is perfecte integratie, die zijn verdorie beter geïntegreerd dan de orthodoxe joden in Antwerpen! Er zijn Vlamingen die meer het etiket makak verdienen wanneer men hun gedrag ziet dan vele Marokkanen.
- Het geleuter over de hoofddoek: laat het duidelijk zijn, ik heb geen probleem met een hoofddoek. Er zijn inderdaad veel te veel gevallen waarbij een hoofddoek wordt opgedwongen aan meisje of dat andere fysieke straffen wachten. Maar als iemand vrijwillig kiest om het hoofd te bedekken als vrouw vanwege het geloof, dan heeft die daar niet enkel het recht toe, maar dan kan ik zelf een bepaalde bewondering tonen. Wanneer men in deze tijden van globalisering, relativering en individualisme vrijwillig kiest voor een religieuze invulling van het leven, met alle beperkingen erbij, dan respecteer ik dat. De generatie van mijn grootmoeder, en bijna iedereen die dit leest zal dat kunnen beamen, droeg ook hoofdbedekking. Niet evenveel als de hoofddoek, maar genoeg om het haar te bedekken. Waren dat ook mensen met een achterlijke cultuur? Nee, voor hun culturele context heb ik veel meer respect dan voor de huidige.
- De transfers naar Wallonië. Die transfers zijn niet transparant en worden misbruikt om een gans volk in uitkeringsslavernij te houden. Dat is het drama aan die transfers. Kom mij echter niet spreken over het schandaal van die transfers als je dingen als inflatie, goudstandaard, het IMF, de bankencrisis en de Europese Unie niet relevant vindt en wel zal behandelen na een onafhankelijk Vlaanderen.
Waarom verderdoen?
Die vraag stel ik mij ondertussen elke week. Waarom zou ik nog in godsnaam verder doen met actief te zijn in de Vlaamse Beweging? Onder andere om ik één typische reflex niet heb die men in het verleden te vaak heeft getoond: “Het staat mij hier niet aan, ik trap het af!” Nee, nee, nee! Ik ben hier en ik blijf hier tot ze zeggen: “U bent niet langer welkom in onze organisatie wegens onverzoenlijke ideologische meningsverschillen” Zodra dat gebeurt, zal ik braaf mijn boeltje pakken en zonder enige vorm van protest of natrappen vertrekken. Dat beloof ik. Het is echter heus niet zo dat ik alleen sta met deze kritiek in de Vlaamse Beweging, absoluut niet zelfs! Daarbij wens ik nog altijd iets te veranderen in de Vlaamse Beweging, samen met anderen geloof ik immers in het enorme potentieel van die Beweging om een echte nationalistische Beweging te worden en geen separatistische.
Thierry Van Roy had voor 90% gelijk met zijn tekst en ik steun hem daar volledig in. Daarbij wil ik nog toevoegen dat ik effectief over sommige zaken een andere mening heb dan hem, maar voor het overgrote merendeel dezelfde analyses trek uit de hedendaagse context. Sterker nog: uit de brede Vlaamse Beweging krijgt hij, zonder dat ik het nog maar aan hem moet vragen, ben ik er zeker van, positieve opmerkingen over zijn tekst. Maar daar komen ze niet voor uit want (A) dan moeten ze een N-SA’er gelijk geven, (B) dat gaan andere mensen misschien niet leuk vinden en (C) dan moeten zij toegeven dat zij verkeerde dingen hebben verteld en moeten ze die terugnemen.
Bij deze: Thierry die actief is in N-SA, maar de tekst schreef in persoonlijke titel, heeft gelijk ook al vinden mensen dat niet leuk. Ik heb ooit een compleet verkeerd wereldbeeld en een verkeerde politieke visie uitgedragen en mij bezondigd aan dingen te zeggen die niet echt fatsoenlijk te noemen zijn. Dat laatste wil ik echter nog koppelen aan de menselijke aard aangezien zelfs de meest progressieve wereldverbeteraars met zwarte humor ook wel eens “foute” dingen laten vallen. Graag geef ik ook over dat foute wereldbeeld een voorbeeld: ook brak ik, als nieuwbakken lid van de NSV!, Fidel Castro helemaal af als “vuile linkse”. Dat was fout en een voorbeeld van een niet-degelijke onderbouwde politieke visie. Al ben ik geen fan van de man geworden, hij staat alvast hoger in mijn achting dan president [vul naam Amerikaanse president in].
Tenslotte wens ik nog even de volgende dingen te zeggen: de American way of life en de VSA zoals ze nu zijn mogen ontploffen voor mijn part, Israël mag verrotten, de inval in Libië was verkeerd en Khadaffi was de “lesser of two evils”, de kritiek van de vakbonden op de regering is terecht maar de algemene stakingen zijn strategisch gezien dwaas.
Verwachte reacties
Uiteraard verwacht ik hier reacties op, het merendeel uiteraard niet op een moment en via een medium geuit waardoor ik het zelf kan horen. Voor de rest ga ik er van uit dat ik een volksverrader ben, een neuter, een idioot, een zelfverklaarde intellectueel die denkt dat hij slimmer is dan de rest (het ultieme argument in de ogen van sommigen die blijkbaar diepgaande frustraties hebben over hun eigen intelligentie), nog eens een volksverrader en wat minder nette opmerkingen.
Ze doen maar, het moest mij van het hart.
(stijlfouten en spelfouten zullen er genoeg in de tekst zitten, het is immers iets dat uit het hart komt)
Citaat: “Ecologie was voor rechts”
“Eigenlijk deed ik in De Dolle Mol net hetzelfde als in De Free Press Shop. Op de eerste verdieping importeerde ik boeken. Ik was één van de eersten die bijvoorbeeld boeken over ecologie hadden [...] Iemand die over de bomen begon in de jaren zestig: dat was een rechtse zak“
Herman J. Claeys, anarchist, in zijn laatste interview
verschenen in Knack van 20 tot 26 januari 2010, pagina 46
Claeys overleed kort na dit interview
Zitte zonder wark, zedde joenk en stark
Vanmorgen aangekregen (waar fototoestellen op gsm’s allemaal niet handig voor zijn).
De bovenste politiemotor staat op een plaats voor gehandicapten. En als ik me niet vergis staat de onderste te dicht bij een bocht geparkeerd. Met dank aan D. Leemans die mij deze foto doorstuurde.
“Zitte zonder wark, zedde joenk en stark, go ba de gendarmerie“
Amerikaans protectoraat Haïti
Voor ik begin met waar het artikel vooral over gaat, wil ik nog even iets delen wat ik gevonden heb over Haïti in het boek “Ondergang” van Jared Diamond. Wanneer men spreekt over de toestand in Haïti lijkt het alsof de meeste mensen totaal uit de lucht vallen over hoe slecht dat land geleid wordt. Jared Diamond schreef echter al in 2004 over Haïti:
“Haïti beslaat nauwelijks een derde van het oppervlak van het eiland Hispaniola, maar herbergt wel bijna twee derde van de bevolking van het eiland (ongeveer 10 miljoen) en heeft een gemiddelde bevolkingsdichtheid van bijna 358 mensen per vierkante kilometer. [...] De markteconomie is bescheiden en bestaat voornamelijk uit de productie van wat koffie en suiker voor de export, kleding en enkele andere exportproducten die in vrijhandelszones en tegen lage lonen door ongeveer 20.000 mensen worden gefabriceerd, enkele vakantie-enclaves langs de kust waar buitenlandse toeristen zich kunnen onttrekken aan de problemen van Haïti en een grote maar niet nader te definiëren handel in drugs die vanuit Colombia worden verscheept naar de Verenigde Staten (vandaar dat Haïti soms een narcostaat wordt genoemd). Er is sprake van extreme polarisatie tussen de massa’s armen op het platteland of in de sloppen van de hoofdstad Port-au-Prince en een kleine rijke elite in de koelere buitenwijk Pétionville in de bergen [...] Haïti’s bevolkingsgroei en de mate van besmetting met aids, tubercolose en malaria behoren tot de hoogste in de Nieuwe Wereld. Iedereen die Haïti bezoekt, vraagt zich af of er nog hoop is voor dit land en het meest gehoorde antwoordt luidt: ‘Nee’.”
Men kan alleen al op dit vlak duidelijk besluiten dat Haïti reeds lange tijd grote politieke en maatschappelijke problemen kende. Een bijkomend probleem daarbij is dan ook nog eens de evolutie op het vlak van milieu die men in Haïti ziet op geen enkel vlak positief kan noemen:
“[...]gedwongen door armoede bleef de bevolking van Haïti afhankelijk van uit hout bereide houtskool als brandstof, waardoor de vernietiging van de laatste bossen werd versneld“
De Amerikaanse interventie zou wel eens meer dan enkel humanitair kunnen zijn
En dan heb ik het nog niet gehad over de talrijke Amerikaanse interventies in de landen ten zuiden van hun grenzen, een constante doorheen de Amerikaanse geschiedenis. Zo werd Haïti door Amerika bezet tussen 1915 en 1934 en in 2004 zorgde een Amerikaanse militaire interventie voor het afzetten van hun vorige president. Ook zorgde Amerikaanse druk dat Haïti neoliberale maatregelen nam i.v.m. hun landbouw in de jaren ’90, waardoor hun economie volledig het slachtoffer werd van grote en machtige buitenlandse bedrijven. Het lijkt er nu dan ook op dat de VSA van Haïti een protectoraat zou maken, uiteraard onder hun bescherming. Wanneer men kijkt naar de militaire machtsontplooiing van de VSA, kan men enkel een bevestiging hiervan zien. Zo zullen binnenkort ongeveer 11.000 à 12.000 Amerikaanse soldaten aanwezig zijn op Haïti. Ook de Franse minister van Ontwikkelingssamenwerking Alain Joyandet heeft hier reeds zijn beklag over gemaakt toen hij terugkeerde uit Haïti: “Referring to the turning back of a French aid flight by US force last week in the congested airport in Haiti’s capital, French Cooperation Minister Alain Joyandet complained the US military had monopolized the airport. ”This is about helping Haiti, not about occupying Haiti,” he said on French radio, in Brussels for an EU meeting on Haiti. Joyandet said he expects the United Nations to investigate the problem of how governments should work together in Haiti and hopes “things will be clarified concerning the role of the United States”.”
Ook de Venezolaanse president Chavez deed reeds zijn beklag: “I read that 3,000 soldiers are arriving, Marines armed as if they were going to war. This is not a shortage of guns there, my God. Doctors, medicine, fuel, field hospitals, that is what the United States should send,” Chavez said on his weekly television address, “They are occupying Haiti in an undercover manner.” ”You don’t see them in the streets. Are they picking up bodies? … Are they looking for the injured? You don’t see them. I haven’t seen them. Where are they?” he added. Chavez also said he did not mean to depreciate US humanitarian efforts and was only questioning the need for so many troops.
Maar ook in de Amerikaanse pers kwam er commentaar op de Amerikaanse militaire inzet: “The American weekly Time published on Saturday a commentary named The US Military in Haiti: A Compassionate Invasion, saying that “Haiti, for all intents and purposes, became the 51st state at 4:53 pm on Tuesday in the wake of its deadly earthquake. If not a state, then at least a ward of the state — the United States.”
Mijn inziens wilt Amerika inderdaad de controle, zeker de komende periode, zo strak mogelijk overnemen. En uiteraard zullen zij, en de Haïtiaanse regering, dit ontkennen. De Amerikanen willen immers niet overkomen als de imperialisten en de Haïtiaanse politici willen niet overkomen als onbekwaam en delen van een staat die hopeloos corrupt is. Beide proberen zo echter gewoon de waarheid te ontkennen. Met een striktere controle over Haïti kan de VSA drugslijnen richting hun land afstoppen en eventuele militaire basissen zijn altijd goed meegenomen om hun controle over hun Amerikaans hinterland te behouden.
Interessant is ook de volgende stelling van Chavez: http://www.depers.nl/opmerkelijk/400826/Aardbeving-Haiti-experiment-van-VS.html? : De aardbeving op Haïti is veroorzaakt door een experiment van de Verenigde Staten. Dat schrijft het Venozolaanse ministerie van Communicatie en Informatie. Het ministerie baseert zich op onderzoek van de Noordelijke Russische Vloot, die vlootbewegingen van de VS in de Caribische Zee, waar Haïti ligt, zou volgen. Het Russische onderzoek heeft volgens het Venozolaanse ministerie uitgewezen dat de Amerikaanse marine met een van zijn ‘aardbevingswapens’ de beving teweeg heeft gebracht. Het ministerie stelt dat de Amerikanen sinds het eind van de jaren 70 hun ‘aardbevingswapens’ enorm hebben verbeterd. Een van de volgende doelwitten is Iran, aldus het Venozolaanse miniserie van Communicatie en Informatie. Als dit waar zou zijn, dan plaatst dit heel de Amerikaanse interventie in een heel, en helaas herkenbaar imperialistisch, licht…
Opmerkelijk: “Dat ze Haïti aan de blanken geven”
Bronnen
- http://www.time.com/time/specials/packages/article/0,28804,1953379_1953494_1954326,00.html
- http://www.pbs.org/newshour/rundown/2010/01/us-military-presence-builds-in-haiti.html
- http://www.chinadaily.com.cn/world/haitiearthquake/2010-01/20/content_9350681.htm
- http://www.opendemocracy.net/opensecurity/security_briefings/200110
- http://www.depers.nl/opmerkelijk/400826/Aardbeving-Haiti-experiment-van-VS.html?
- DIAMOND, J. “Ondergang“, Uitgeverij Het Spectrum, Utrecht, 2004, pp. 409-442
Opinie: “De moderne mens is lui, verwend en ingeslapen”
Wanneer ik nog eens het internet afspeurde op zoek naar teksten e.d. van ideologische tegenstanders (ook die moet men immers lezen), viel mijn oog op de volgende tekst. Het is de geschreven versie van een toespraak die door de voorzitter van de noord-Nederlandse JOVD is gegeven naar aanleiding van het nieuwe jaar: http://www.jovd.nl/news/387/15/Nieuwjaarstoespraak-Landelijk-Voorzitter-Martijn-Jonk/. De titel hiervan is “De moderne student is lui, verwend en ingeslapen.“ Na het lezen hiervan had ik, uiteraard want wat had u anders verwacht, enige bedenkingen hierbij die ik hier even neertyp. Voor het gemak heb ik enkele citaten uit de toespraak gehaald die ik individueel zal becommentariëren:
“Wij verkeren in een positie waar wij verworven vrijheden te snel voor lief nemen. Vrijheid maakt lui. Voor ons zijn vrije en eerlijke verkiezingen haast zo vanzelfsprekend als de ochtend na de nacht.
Gelukkig hoeven wij in Nederland niet meer te strijden voor deze basale vrijheden. Hier kiezen wij onze leiders, en hopelijk -ja, hopelijk- kiezen wij dit jaar nog voor nieuwe.“
Democratie beschouw ik als een keuze tussen verschillende visies op de maatschappij. Zo ken men in vroegere tijden, als is het nog niet eens zolang geleden, nog kiezen tussen radicaal verschillende visies op de maatschappij. Men had royalisten, regionalisten, communisten, socialisten, liberalen, liberaal-democraten, katholieken, etc… En al ben ik niet rouwig om het feit dat politieke milities geen vuurgevechten meer houden in de straten, de democratie heeft ook een deel van haar eigenheid verloren in de teloorgang van de ideologieën.
Vandaag de dag kan men niet stellen dat de vrijheid van verkiezingen echt geldt aangezien men een sociale moord pleegt op een deel van de politieke meningen. En dan heb ik het niet over de verachting van mensen voor een partij van pedofielen, dat is immers geen ideologie, maar een perversie, maar over het uitsluiten over bijna gans Europa van radicaal-rechtse nationalisten. Zeker wanneer die partijen een andere richting voorstellen dan het bestaande vormen zij een gevaar, net omdat zij een deel uitmaken van de eigenheid van de democratie: een bestaand systeem en een alternatief daarvoor. Nu kiest men enkel voor een bepaalde fractie binnenin de liberale parlementaire burgerlijke staat. En dat beschouw ik niet als een democratische verwezenlijking, maar een verarming voor de democratie.
“Daarom moet mij als kersvers landelijk voorzitter van het hart dat de moderne student lui, verwend en ingeslapen is. Niet om het bepalen van studieresultaten, het nastreven van toekomstambities of het respecteren van de rechtstaat, maar wel als het gaat om liberale principes. De wereld van de snelle successen, de Wall Street mentaliteit waar snelle winsten en korte termijn visie prevaleren boven een lange termijnvisie, hebben immateriële kernwaarden op de achtergrond gedrukt.“
Het liberale principe stoelt zich, maar verbeter mij gerust als ik fout ben, op de vrijheid van het individu om te kiezen aan welke gemeenschap(pen) hij zich verbindt op vrijwillige basis, maar ook op het recht om nergens voor te streven. Een gevolg van het liberalisme is ook de huidige maatschappij waar materiële, hieronder meer over dit onderwerp, en financiële verwezenlijkingen als het hoogste worden geacht. De Wall Street mentaliteit met snelle winsten en korte termijn visie is trouwens ook een liberaal verschijnsel vanwege de maatschappelijke gevolgen van deze ideologie. Als de mensen enkel hun eigen belang moeten nastreven, is het in hun belang om zoveel mogelijk winst te maken. Elk systeem in de menselijke geschiedenis en van menselijke oorsprong is immers onderhevig aan een herhalende en wederkerende cyclus van opbouw, toppunt en verval. Het is dan ook vanuit deze ideologie bekeken logisch dat men in de eerste twee fases zoveel mogelijk materieel en financieel kapitaal verzamelt om de derde fase te overleven. Nadat men ze ironisch genoeg zelf in gang heeft gezet.
Immateriële waarden zijn trouwens enkel massaal aanwezig in maatschappijen die niet de overvloed hebben die wij vandaag de dag kennen. Of in wereldvisies waar de kern net ligt in een hoger iets zoals een volk of een traditie. Traditionalisten en volksnationalisten zijn bv. vanuit hun kern anti-liberaal (en evenzeer anti-marxistisch). Iedereen die het tegenovergestelde beweert, beseft de gevolgen van zijn ideologie niet of verwart volksnationalisme met anarcho-nationalisme en het naïeve geloof in autonome gemeenschappen.
“We zullen altijd voor blijven liggen op deze twee landen met betrekking tot menserechten, liberale vrijheden zoals de waarde van het individu.“
De liberale vrijheid van het individu is meestal de misdaad van de ontworteling. Het liberale individualisme trekt de mens los uit zijn gemeenschap en uit de ketting van de culturele traditie die de mens met het verleden en de toekomst verbindt. Ook het modernistische concept van dé vrijheid is een onnodige veralgemening aangezien ze niet bestaat. Elk individu heeft zijn eigen vrijheid nodig, waarbij de ene al meer nood (bewust en onbewust) zal hebben aan een identiteitsbeleving in het collectief/de gemeenschap. Het is dan ook eerder nodig om in plaats van dé vrijheid te strijden voor de vrijheden.
“Maar het draait niet alleen om geld, banen en economie. Wij moeten blijven waken voor liberale waarden in Nederland.[...] Daarnaast zullen we vroeg of laat moeten accepteren dat een open en vrije samenleving risico’s met zich meebrengt. Leven is niet zonder risico, en er bestaat niet zoiets als absolute veiligheid. Politici die dit beweren, liegen. Voor liberalen is deze keuze eenvoudig: wij nemen het risico om vrij te zijn.“
Liberale waarden houden in dat men een sociale mobiliteit bereikt wordt door een economische vrijheid. Door die twee aan elkaar te koppelen, en het eerste te laten afhangen van het tweede, wordt de mens ontdaan van hogere idealen en bezigheden. Zo zijn filosofen niet meer nuttig omdat zij geen economische meerwaarde brengen aan de mens en verwordt de natuur tot niets meer dan een productiefactor. Het leven mag dan wel niet zonder risico’s zijn, dit mag op geen enkel moment een vergoeilijking zijn van de enorme sociale wantoestanden die de eerste industriële revolutie met zich meebracht. Enkel door staatsinterventie zijn die problemen opgelost, niet omdat de bedrijfseigenaars vanuit één of andere liberale visie opeens besloten dat het hen beter uitkwam om hun arbeiders te behandelen als mensen.
Vrijheid heeft zijn risico’s en ik geloof niet in de politiestaat. Noch geloof ik dat dingen als een luchthaven volledig te beveiligen zijn. Maar het stellen dat men het risico neemt om vrij te zijn, heeft op meer toepassing dan de (vaak overdreven) veiligheidsmaatregelen op luchthavens.
“Naast Iran zijn er meer plaatsen in de wereld waar vrijheid en bescherming nog alles behalve realiteit zijn. Bijvoorbeeld in Afghanistan. Nederlandse soldaten werken mee aan een zwaar en moeilijk proces. Voor de veiligheid van ons en de Afghanen hebben 21 Nederlandse soldaten hun leven gegeven, en de missie is een aanslag op Nederlands militair materieel. Toch pleit de JOVD voor verlenging.[...] Wij vechten tegen een maatschappij waarin Islamitische fundamentalisten je stenigen als je het gebed mist. Afghanistan is dat cruciale slagveld tegen die militante en fundamentalistische islam.“
Iran is waarschijnlijk één van de meest democratische landen in het Nabije Oosten en de islamitische wereld. Kan men zich inbeelden dat dergelijk straatprotest zou plaatsvinden in Jordanië of Egypte of Saudie-Arabië? Afghanistan wordt dan weer gekenmerkt door een opeenstapeling van cultureel wanbegrip van de kant van de NAVO toe. Een recent voorbeeld is het Amerikaanse idee om 100% vrouwelijke gevechtseenheden te laten patrouilleren. In een maatschappij van mannen en vaak volgens tribale of clanlijnen moet dit toch wel het meest idiote idee zijn dat ze daar in de laatste jaren hebben gehad. Wanneer een stamhoofd en/of -oudste wordt afgeblafd door een vrouwelijke soldaat, dan leg je de kiemen voor een nog grotere terugkeer van de Taliban.
Natuurlijk is het een goed recht om in Afghanistan te gaan pleiten voor de emancipatie van de vrouw, maar als men het op deze manier wilt doen, vergeet men ook de eigen geschiedenis. Hier is de vrouwenemancipatie ook niet van dag één op dag twee gebeurd. Laten we bv. de rol van WOII met de vrouwen in de fabrieken niet vergeten toen bleek dat vrouwen dezelfde arbeid als mannen aankonden. Het is enkel door het verwerven van een economische macht dat men een maatschappelijk en politiek gevolg duurzaam tot stand kan doen komen. Afghanistan is trouwens ook niet het ene cruciale slagveld tegen de militante islam. Het heeft een grote symboolwaarde, dat is waar. Maar de strijd wordt ook in Yemen gevoerd, in Somalië en het noorden van centraal-Afrika. En uiteraard ook in de moslimgemeenschappen van Europa waar nu terroristen “van eigen grond” uit voortkomen.
Tot zover mijn korte bedenkingen bij deze tekst. Uiteraard heb ik een vriendelijk e-postbericht gestuurd naar de voorzitter van de JOVD om hem op de hoogte te brengen van deze tekst. Hoogstens kan er een beschaafde en interessante discussie uit voortvloeien.
“Een Vlaams huis, een Vlaamse thuis”
Even in de schijnwerpers zetten. Kameraad Deckers en medeweblogger heeft een interessant artikel op zijn weblog gezet:
Gemeenschapsgevoel, samenhorigheidsgevoel, huiselijke warmte, … Iedereen heeft een plaats nodig waar het goed is om leven, om te vertoeven. Zo ook een vereniging of een beweging. “Je voelt je thuis daar waar je wordt begrepen.” schreef de Duitse dichter Christian Morgenstern ooit. Ik ga even dieper in op het belang van dat ‘thuis-gevoel’ voor de nationalistische beweging. Er is een periode geweest dat Vlaanderen tal van ‘Vlaamse Huizen’ kende. Elke grote stad had wel een café waar nationalisten welkom waren. De muziek was er navenant, de zelfklevers op de muren en achter de toog spraken boekdelen en de slogans in de wc aangebracht door de talrijke passanten en vaste klanten vertelden een revolutionair verhaal.
Deze cafés waren geen Volkshuizen zoals onder andere de ‘rooien’ die hadden. Neen, het waren gewoon bruine cafés met een uitgesproken nationalistische mening. De sfeer echter was authentieker en het samenhorigheidsgevoel was er sterker dan in bijvoorbeeld de rode Volkshuizen. Kwam dit niet door de gelijkgestemde ideologieën die er werden gepredikt aan de togen van deze plaatsen, dan kwam het zeker door de vele fysieke aanvallen van tegenstanders. Menig raam sneuvelde bij confrontaties met de politieke tegenstander.
Het vervolg kan men hier lezen.
Citaat: “De vulling van de revolutie”
In de geschriften van Joseph de Maistre, door velen gezien als de grondlegger van het “moderne” ultramontanisme, vindt men vaak een interesse denkoefening waarin hij afweegt in welke mate de Voorzienigheid een rol speelt in een revolutie (in zijn geval de Franse Revolutie), ook al is die revolutie gedeeltelijk tegen de kerk gericht. Niet dat ik akkoord ben met al zijn visies die hij verkondigt doorheen zijn schrijfsels, maar ik vond onderstaand citaat wel interessant:
“Wij kreunen wanneer wij vermaarde geleerden [1] zien vallen onder de bijl van Robespierre. Als men kun je het verlies van die geleerden niet genoeg betreuren, maar de goddelijke gerechtigheid heeft voor meetkundigen of natuurkundigen niet de minste eerbied. Teveel Franse geleerden [2] hadden de Revolutie lief en bevorderden die zolang die, net zoals Tarquinius stok [3], slechts de hoofden van de meest aanzienlijken afhakte. Zoals zoveel anderen zeiden zij: “zonder ongelukken is een grote omwenteling niet te verwezenlijken”. Maar wanneer een filosoof zich met die ongelukken verzoent door zich de resultaten ervan voor ogen te houden, wanneer hij in zijn hart zegt: “vooruit, honderdduizend moorden, als wij maar vrij zijn”, en als de Voorzienigheid hem dan antwoordt: “ik aanvaard dat jij daarmee akkoord gaat, maar jij zult wel als vulling dienen”, is dat dan onrechtvaardig? Zouden wij in onze rechtbanken anders oordelen?
Pagina 44. Joseph de Maistre in “De Satanische Revolutie” (hij doelt hiermee op de Franse Revolutie). Dit boek kan je bestellen bij Standaard Uitgeverij.
- Maistre doelt met name op Bailly, de meetkundige die aan het begin van de Franse Revolutie burgemeester was van Parijs en voorzitter van de Nationale Vergadering, en op de natuurkundige Lavoisier. Beide eindigden onder de guillotine.
- De Verlichters en hun revolutionaire epigonen, zoals Condorcet
- Tarquinius de Trotse: de laatste koning van het antieke Rome. Hij was een despoot die de voornaamste leden van de senatoriale elite genadeloos uit de weg liet ruimen.
Ook niet vergeten: bij Joseph de Maistre is de term filosoof een negatief iets. Voor hem is een “filosoof” een verspreider van de Verlichting.
Yves Pernet
